Mieszkam w Polsce, w Krakowie.
Od prawie 8 lat choruję na depresję.
Dwa razy chciałam się zabić.
Doświadczyłam molestowania przez rówieśnika.
Miewałam epizodyczne jadłowstręty i regularnie się samookaleczam.
Byłam w związku, który był toksyczny.
Jestem w związku.
Mam nieco ponad 18 lat.
Jestem z pełnej katolickiej rodziny.
Nie jestem na dnie, chodzę do klasy maturalnej i jestem na średnim poziomie.
Nie weszłam w pełni w dorosłość, a moja rodzina przestała wiedzieć kim naprawdę jestem.
Nie doświadczyłam prawdziwego życia, a już czuję się jakbym je przegrała.
Byłam blisko związana z kościołem, z Bogiem- już nie jestem.
Moja historia nie jest niezwykła, nie jest też normalna.
Niektórzy mogą powiedzieć, że mam wszystko, więc nie powinnam dramatyzować.
Ale uczucia, pewne sfery nigdy nie łączą się z logicznym myśleniem.
Pisanie jest moją terapią.
W internecie łatwiej czuć się anonimowo, między mną a czytelnikiem zawsze jest pewna bariera.
Wchodząc, czytając tego intymnego bloga, proszę, nie oceniaj. Zachowaj otwarty umysł.
Znajdziecie tu recenzje, zwierzenia, trochę twórczego pisania, spostrzeżenia, ale myślę, że przede wszystkim walkę o siebie.
